Mei + Juni: Marathon en begin van de zomer!

Trip Start Jan 01, 2005
1
5
9
Trip End Jan 01, 2007


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Austria  ,
Sunday, May 1, 2005

De maand van de waarheid.....

Het komt nu steeds dichterbij: De Vienna Marathon 2005. Kat loopt de halve en ik de hele. Laurens en Cynthia komen ook naar Wenen om mee te lopen (Laurens de halve, Cynthia de hele), wat natuurlijk wel erg goed is! Door drukte op het werk niet helemaal optimaal kunnen trainen (moet natuurlijk wel een excuus hebben....), maar toch wel 5 lange lopen gedaan (waarvan 2x ong. 3,5 uur). Lijf en geest hebben zich dus al behoorlijk op de ontberingen ingesteld en zijn inmiddels gewens om per kilometer te denken ('OK, nog tot die lantaarnpaal en dan mag je wandelen').

Maar goed, voor de 22e zijn er nog een paar andere dingen gebeurd. In het weekend van Hemelvaart bijvoorbeeld waren we in Bärbach bij Uli. Op Hemelvaart zelf hebben we een familiedag gedaan, waarbij de eerst langs Opa&Oma (papa) zijn geweest (Opa was jarig en had een brunch voor de hele familie georganiseerd), daarna langs Oma (mama) en langs Heidi&Arnold (oom, tante), waar ook de familie Preis (nichtje) met kindjes was. Erg gezellig, en ook een hele lange en familie-intense dag...... De dagen daarna heerlijk gerelaxed in Bärbach zoals je alleen in Bärbach relaxen kunt!

Vorig weekend heeft Kat een verrassings weekend georganiseerd: 3 dagen fietsen in de Salzkammergut (1 van de mooiste gebieden van Oostenrijk, met bergen, meren, lederhosen en veel idyllische plekjes). We hadden de fietsen achterin gegooid en zijn langs de Wolfgangsee, Traunsee en Attersee steeds naar andere dorpjes gefietst om daar te overnachten. We hadden eerder al geschreven dat Oostenrijk echt heel erg mooi is, maar dat is het ook echt. Wow, wat super om zo heerlijk door de natuur te cruisen en echt helemaal weg te zijn...... Of het helemaal de ideale voorbereiding op de marathon een week van te voren de een aantal colletjes van de 2e categorie te nemen, valt te betwijfelen. Zien we volgende week wel.

Rennen op een warme dag
De zomer was nog niet echt losgebarsten in Wenen tot nu toe. Af en toe een zonnige lentedag, maar overall was het nog redelijk fris gebleven. Dat zag er dus goed uit voor de marathon, ware het niet dat in de dagen voor de race op zondag 22/5 de temperatuur begon te stijgen. Op zondag zou het zelfs 27 graden worden. Hmmmmm....... Inmiddels waren Laurens en Cynthia in Wenen aangekomen, en zaterdag stond compleet in het teken van de voorbereiding: veel drinken, bananen eten, fantasieen over wereldrecords uitwisselen en vooral niet te veel lopen. Zondagochtend om 6.30 opgestaan, rijst met groenten gegeten en in onze (Nike) renspuleen richting de Reichsbrücke (start). Het was inderdaad warm en het zou die dag inderdaad uiteindelijk zo'n 27 graden worden. Laurens en Kat hebben allebei de halve marathon glansrijk doorstaan (Kat 1.58, Laurens 2.05), Cynthia en Arne verging het wat minder goed. Wij hadden allebei een doel van +- 3.45, maar dat kwam er door de warmte in de verste verte niet van: Cynthia liep 4.04 en Arne 4.25. Voor het eerst in mijn leven ben ik echt tegen mijn fysieke grens aangelopen: het was alsof na 35km zwoegen iemand gewoon de stekker eruit trok, het lijf wilde gewoon niet meer. De laatste 8 km. waren een hel, met lopen, strompelen en wandelen afgewisseld. De laatste 2 km. kostten me 22 minuten.......Maar eenmaal bij de finish hadden we toch allemaal het gevoel van 'dat hebben we toch maar geflikt' en wachtte er nog een waanzinnige verrassing: Laurens vroeg Cynthia bij de finish line op de Heldenplatz ten huwelijk! We hebben direct een fles champagne geregeld bij de organisatie en met het zweet nog op de voorhoofd getoast op dit prachtige moment (slim als Laurens is, dacht hij natuurlijk dat Cynthia na de marathon te moe en weerloos zou zijn om ooit 'nee' te kunnen zeggen.....:-) Op maandagavond hebben we dit moment nog een keer gevierd bij ons favoriete restaurant Motto. Wat een mooi weekend!

Santa Barabara revisited
In de week na de marathon moesten Kat en ik alweer uit elkaar (het houdt geloof ik ook nooit op.....). Wij hadden Sales meeting in Beaverton (Nike World Headquarters), en ik maakte van de gelegenheid gebruik om nog even bij John en Suzanne in Santa Barabare langs te gaan. John is 1 van mijn beste maatjes uit de USA tijd en we zien elkaar ook niet elke dag. Na een reis van 29 uur met zware marathon benen (Wenen-4 uur wachten Frankfurt- 6 uur wachten Los Angeles- 2 uur auto naar SB) 2 heerlijke dagen in SB doogebracht, met uitgebreid bijkletsen, sporten en oude geuren opsnuiven. John en Suzanne hebben 2 dochtertjes en het was heel leuk om hen weer in de volgende stap van hun groei te zien. Daarna doorgereisd naar Beaverton, waar ik nu in de hotelkamer zit te typen na een waanzinnige 'Nike night' gisterenavond. Phil Knight (oprichter) werd geeerd, en voor die gelegenheid waren alle registers opengetrokken. Voor een zaal van 4500 man, werd er een show opgevoerd waarbij vergeleken de Superbowl peanuts is en hielden Michael Jordan, Pete Sampras en Carl Lewis speeches voor good ol' Phil. Kippevelavond, waanzinnig!

Asoek en Paul + kids op bezoek
Het tweede weekend van juni kwamen Asoek en Paul op bezoek met de kids, wat natuurlijk een hele mooie en gezellige happening was..... Vier dagen door Wenen crossen, dierentuin, speeltuin, varen op de Donau, heerlijk om ze weer allemaal te zien en de kids weer even mee te maken!
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: