Lhuentse
Trip Start
Feb 10, 2011
1
38
44
Trip End
May 11, 2011
Lhuentse staat bekend als het district waaruit de koninklijke familie voorkomt. Het dorp zelf is enkel te bezoeken met speciale toestemming die ik niet had, dus kon ik enkel de Dzong daar gaan bezoeken.
De Dzong zelf heeft maar een binnenplaats zodat de administratie en de monks elkaar op de lip zitten, wat ervoor gezorgd heeft dat er plannen zijn om de Dzong te verruimen en iedereen de nodige ruimte te geven. Is niet het enige wat ze hier van plan zijn, want ze zijn ook het dorp zelf aan het verhuizen van de ene naar de andere kant van de Dzong. Aan de linkerkant ziet men allemaal tijdelijk houten hutten en aan de rechterkant dan verschillende huizen onder constructie, een apart gezicht moet ik zeggen!
In de kloosterruimte waren alle religieuze teksten op de grond gelegd omdat ze blijkbaar een probleem hebben met muizen. Ik denk niet dat als de muizen in de kast kunnen komen, het gaat helpen met de boeken gewoon open en bloot op de grond te leggen, maar wie weet zijn de muizen in Bhutan wel anders!
Zondag is hier blijkbaar ook een auspicious day zodat er veel meer mensen waren dat ik gewoon was. Na verschillende dagen in het oosten, was ik redelijk gewend om enkel met mijn gids en de monks in een klooster te zijn. En iedereen was echt in sneltempo bezig: bij het binnengaan moeten ze 3 keer op de grond gaan knielen om eer te betuigen, wat ze echt ongelooflijk snel allemaal deden. Dan ook in een rij gaan staan om gewijd water te krijgen (wat een serieus vieze smaak heeft trouwens) en dan een rondje langs de beelden maken en geld offeren. Was grappig om te zien. Zeker omdat bij het buitengaan ze allemaal nog wat op het plein aan het rondhangen waren. Er is daar ook een steen die men rond het binnenplein moet dragen om verlost te zijn van zijn zonden en er waren een heel deel die dat aan het proberen waren. Ben een tijdje blijven kijken, maar geen van hen heeft de steen zelfs maar een cm van de grond gekregen. Ze zouden beter dat verhaal aan een iets kleinere steen hebben toegeschreven.
In het klooster zelf hadden we geluk dat de shrine die dag open is. Ze hebben hier een heilig beeld dat volgens de legende is komen aanvliegen en eerst op een andere plaats werd gehouden, waarvan het steeds probeerde te ontsnappen. Om het tegen te houden, hebben ze er dan middenvlucht een steen naar gegooid waardoor een deel van de kroon ontbreekt. Na een geslaagde uitbraakpoging, lag het beeld in het gras waar dat iemand met een sikkel het gras aan het maaien was. Nadat die persoon een luide 'AU' hoorde keek ze naar beneden en zag ze dat ze de pink van het vliegend beeld had afgehakt. Het is toen in deze Dzong bewaard en sindsdien heeft het niet meer geprobeerd om weg te vliegen dus snap niet echt waarom ze het nog steeds achter slot en grendel houden ,want het was de eerste keer dat mijn gids het in het echt zag.
Op de rit terug hebben we dan weer een picknick gehouden en toen we klaar waren kwam er een oude man voorbij die we dan de overschot hebben gegeven. Nadat hij klaar was met eten (waaronder hij de hele tijd aan het wijzen en aan het lachen was naar mij) haalt hij ineens een fles bier boven die hij aan mee geeft. Proberen terug te geven heeft geen zin, ook niet als ik zeg dat ik geen bier drink: in het oosten is het de gewoonte om bier te geven nadat ge hebt mogen mee eten. Mijn gids en chauffeur gaan zich dus eens te goed kunnen doen!
De Dzong zelf heeft maar een binnenplaats zodat de administratie en de monks elkaar op de lip zitten, wat ervoor gezorgd heeft dat er plannen zijn om de Dzong te verruimen en iedereen de nodige ruimte te geven. Is niet het enige wat ze hier van plan zijn, want ze zijn ook het dorp zelf aan het verhuizen van de ene naar de andere kant van de Dzong. Aan de linkerkant ziet men allemaal tijdelijk houten hutten en aan de rechterkant dan verschillende huizen onder constructie, een apart gezicht moet ik zeggen!
In de kloosterruimte waren alle religieuze teksten op de grond gelegd omdat ze blijkbaar een probleem hebben met muizen. Ik denk niet dat als de muizen in de kast kunnen komen, het gaat helpen met de boeken gewoon open en bloot op de grond te leggen, maar wie weet zijn de muizen in Bhutan wel anders!
Zondag is hier blijkbaar ook een auspicious day zodat er veel meer mensen waren dat ik gewoon was. Na verschillende dagen in het oosten, was ik redelijk gewend om enkel met mijn gids en de monks in een klooster te zijn. En iedereen was echt in sneltempo bezig: bij het binnengaan moeten ze 3 keer op de grond gaan knielen om eer te betuigen, wat ze echt ongelooflijk snel allemaal deden. Dan ook in een rij gaan staan om gewijd water te krijgen (wat een serieus vieze smaak heeft trouwens) en dan een rondje langs de beelden maken en geld offeren. Was grappig om te zien. Zeker omdat bij het buitengaan ze allemaal nog wat op het plein aan het rondhangen waren. Er is daar ook een steen die men rond het binnenplein moet dragen om verlost te zijn van zijn zonden en er waren een heel deel die dat aan het proberen waren. Ben een tijdje blijven kijken, maar geen van hen heeft de steen zelfs maar een cm van de grond gekregen. Ze zouden beter dat verhaal aan een iets kleinere steen hebben toegeschreven.
In het klooster zelf hadden we geluk dat de shrine die dag open is. Ze hebben hier een heilig beeld dat volgens de legende is komen aanvliegen en eerst op een andere plaats werd gehouden, waarvan het steeds probeerde te ontsnappen. Om het tegen te houden, hebben ze er dan middenvlucht een steen naar gegooid waardoor een deel van de kroon ontbreekt. Na een geslaagde uitbraakpoging, lag het beeld in het gras waar dat iemand met een sikkel het gras aan het maaien was. Nadat die persoon een luide 'AU' hoorde keek ze naar beneden en zag ze dat ze de pink van het vliegend beeld had afgehakt. Het is toen in deze Dzong bewaard en sindsdien heeft het niet meer geprobeerd om weg te vliegen dus snap niet echt waarom ze het nog steeds achter slot en grendel houden ,want het was de eerste keer dat mijn gids het in het echt zag.
Op de rit terug hebben we dan weer een picknick gehouden en toen we klaar waren kwam er een oude man voorbij die we dan de overschot hebben gegeven. Nadat hij klaar was met eten (waaronder hij de hele tijd aan het wijzen en aan het lachen was naar mij) haalt hij ineens een fles bier boven die hij aan mee geeft. Proberen terug te geven heeft geen zin, ook niet als ik zeg dat ik geen bier drink: in het oosten is het de gewoonte om bier te geven nadat ge hebt mogen mee eten. Mijn gids en chauffeur gaan zich dus eens te goed kunnen doen!



