De Neyens koningen van de zee

  Hermanus, Western Cape, South Africa
Tuesday, July 7, 2009

Hallo iedereen,

HET IS GELUKT WALVISSEN!!!! Deze morgen gebeld naar Hermanus zo'n 100km verder en een afspraak gemaakt met mijn molligste date ooit, een Southern Right whale! Om 12u op den boot gesprongen (letterlijk, het was laagtij). Iedereen is opgewonden. de kinderen hebben zich deze keer in de auto niet zo goed gedragen, want eindelijk walvissen, dus opgefokt. De beesten die het meest voorkomen zijn 18m lang en wegen 40 ton (10 mannelijke olifanten) . Ze komen in de baai om te bevallen (arme ooievaren). We mogen ze tot op 50 m naderen en moeten niet wegvaren als ze dichter komen. Superdicht zijn ze niet geweest, maar we hebben heel duidelijk een mama gezien met een klein walvisje. Daarvoor hadden we een andere kleinere soort walvis gezien. Het is gelijk in de filmkes. Ze spuiten water in de lucht en zijn enorm. De oudste waren door het dolle heel. Ze zagen er goddelijk in hun oranje zwemvesten en Victor deed vrolijk mee. We hebben er geen deftige foto's van, maar alleen filmkes. Dat bootje was niet echt een luxe jacht en ging serieus op en neer. Het is echt zalig om die grote beesten door het water te zien glijden en dan zit het meeste nog onderwater. De staarten zijn echt groot en ze slaan ermee op het water om te communiceren. Zelfs de mama deed dat met haar kind. Ongelooflijk dat zoiets gewoon in de oceaan zwemt!

Ondertussen hebben we behoorlijk wat pinguïns gezien. Sarah was de beste daarin. Alle volwassenen waren walvissen aan het zoeken, maar ons meid kon met haar pipi's (volgens Victor) ze de reuzen even doen vergeten. Op het einde van de boottocht weren we getrakteerd op massa's dolfijnen (flessenneusdolfijnen, te veel drank zeker).  Die vinden het geweldig om rond de boot te komen zwemmen. Ik denk dat Jasper dit nog leuker vond dan de wally's. Ze hebben zich zo ongeveer schor geroepen (kijk, nog een, kijk daar) Jasper heeft weer gescoort met de opmerking van de dag: En dolfijnen, en walvissen en pinguïns in één groot bad! Waar zijn de eskimo's nu? Ze kunnen nog een paar jaar school gebruiken!

Daarna waren de kinderen doodop. Een bordje frietjes om het succes te vieren is er nog net in gegaan. Op weg naar de parking weer het contrast van Zuid-Afrika. Wij hebben net € 115 uitgegeven om walvissen te zien en een groepje jongens (8 to 14 jaar) komen beleefd wat kleingeld vragen. Ward geeft ze de roste centjes (nog 10 keer minder waard dan bij ons) en ze bedanken ons en zijn in de wolken als ik den overschot van onze zak appels geef. Kan je je voorstellen in België bedankt worden voor nen appel door een tiener? Ze smijten ze achter je hoofd denk ik. Het leven is hier niet fair. We hebben trouwens gemerkt dat als jongeren aan het werk zijn (parkeerwachter) ze precies niet veel eten meekrijgen van thuis. Gisteren hebben we de parkingboys blijgemaakt met elk een appel en een banaan. We kopen nu elke dag een beetje extra eten en als de gelegenheid zich voordoet delen we wat uit. Alle beetjes zullen wel helpen zeker?!

Nu nog wat nagenieten van de walvissen met een glaasje wijn, wat had je gedacht!
Morgen naar onze laatste bestemming. De tijd vliegt! Ik zie er naar uit om Suzette en Jannie te zien. Maar eerst stoppen we in een krokodillenboerderij. Nee, ik heb niet te veel gedronken, het bestaat echt! Iemand een handtas nodig?

Victor is al helemaal ingeburgerd, als hij zwaait roept hij bye. Tot zover een onschuldige daaaag. Jasper vraagt constant om woorden in het Engels te vertalen. Als de GPS, turn left, right, zegt hij links, rechts inslaan. Sarah zegt niet meer baaie dankie, maar thank you very much! Allee tegen andere mensen. Voor ons is dat blijkbaar nog overbodig. Slaapwel!